Opis rasy

Entlebuchery to bardzo pogodne i wesołe psy.
Są bardzo bystre i szybko się uczą.
Sa doskonałymi stróżami.
Są przyjazne i chętne do zabawy.
Są wszędzie tam, gdzie coś się dzieje.

KRÓTKI RYS HISTORYCZNY:
Entlebucher jest najmniejszym z czterech szwajcarskich psów pasterskich.
Pochodzi z Entlebuch – doliny w okolicach kantonów Lucerna
i Berno. Pierwszy opis psa nazwanego „Entlibucherhund” pochodzi
z 1889 roku, ale jeszcze długo potem nie rozróżniano psa pasterskiego
z Entlebuch od psa pasterskiego z Appenzell. W 1913 roku na wystawie
w Langenthal cztery egzemplarze tego małego psa zaganiającego zostały
pokazane profesorowi Heimowi, wielkiemu miłośnikowi szwajcarskich
ras psów pasterskich. Na podstawie opisów sędziowskich psy zostały
wpisane do Szwajcarskiej Księgi Rodowodowej (SHSB) jako czwarta rasa
szwajcarskich psów pasterskich.
Pierwszy wzorzec został jednak opracowany dopiero w roku 1927.
Wcześniej, 28 sierpnia 1926 roku powstał z inicjatywy dr B. Kolbera
Szwajcarski Klub Psa Pasterskiego z Entlebuch i od tej pory rozpoczęła
się prawdziwa hodowla tej rasy. Wnioskując z małej liczby wpisów do
SHSB, rasa rozwija się powoli. Nowym bodźcem do hodowli entlebuchera
było odkrycie i potwierdzenie, obok jego wrodzonych zdolności
żywego i niezmordowanego psa zaganiającego, również doskonałych
cech psa użytkowego. Dzisiaj ten atrakcyjny, trójbarwny pies, choć nadal
jeszcze hodowany w niewielkich ilościach, znalazł oddanych
miłośników i cieszy się rosnącym uznaniem również jako pies rodzinny.
WYGLĄD OGÓLNY:
Nieco poniżej średniej wielkości, o zwartej, lekko wydłużonej sylwetce,
trójbarwny, podobnie jak pozostałe szwajcarskie psy pasterskie,
o bystrym, inteligentnym i przyjaznym wyrazie. Bardzo ruchliwy
i zwinny.